09 March 2012

bu sabah farkettim ki, bir günden çok şey bekliyorum ya da bir gün dediğim şeyi gözümde çok büyütüyorum. bunların hepsi gün ola hayrola ezberinden geliyo. kim öğretti ki bana yeni bi günün dün olmadığını ve gelen günle dünden kalan işleri yapabileceğimi ya da yetiştirebileceğimi? bu hurafe kılıklı ezber yüzünden işleri öteleye öteleye bi sabah bi uyanıyorum başucumdaki neon tabelada mordan sarıya sarıdan yeşile yeşilden sıçtın mavisine dönen renklerde 'son 2 gün' yazıyo, yanı yanıp sönüyo :)

şu haftayı bi atlatayım sonra daha rahat olucam cümlesini de artık habeye söylediğimi bildiğim halde vazgeçmeden tekrarlıyorum.
'şu hafta bi geçsin ki gelecek hafta daha da götüme girsin; bu hafta aldıklarımı folloşluktan hissedemedim' gibi duyuluyo olabilir artık. bi yandan da, hayatımda olup bitenlerin götten duyulması vesilesi ile follofoşluğumun sınırı kalmamışken, orospuluğumun tanımını benden başka herkesin belirleyip bu fütursuzluktan cesaretle çat kapı densizlikleri yüzünden neyin nasıl duyulduğuyla ilgili bol pratikleri günlerim geçiyor. hoşuma gitmeye başladı. biraz daha mı ileri gitsem ne?

büyücü, kral ejderha masallarına ara verip şimdilerde 'yanlış bütün' ve 'kötü şimdi'yle ilgili yazılan şeylere sardım. anlamadığım nesli hali daha da karmaşık hale gelio ama sevdim :) ne demiş büyük insan: yanlış yaşam doğru yaşanmaz. amin



Post a Comment