25 August 2011

can havliyel candan olmamak için kasmak ve can olanı yok saymak insanın en içinden gelen olsa gerek

içeri girince boş-muş gibi mi geliyo? siktir et zaten dolu-y-muş gibi yaptığın zamanlar da olmuştu 

yaslandığım yerden doğrulup biraz uca oturdum dirseklerimi dizlerime dayayarak 'çok kızgınım, hepsini ben yaptım' dedim. bravo bana :)

herşeyin bi kuralı var aq 'bu ounyu blie en az dröt hflari klemierelle onyayaybilirusn' 

anlamlandıramadığım bişe olduğunda şimdilerde en favori sorum 'bunu sana kim öğretti?' oluyo. öğrenmeyi unuttuğum durumlarda öğrenmek eylemi biraz tehlikeli olabiliyo!

ayfon vs bilekberi 

blog feysbuk ve tivikırdaki en sıkı takipçimle henüz tanışmamış olmam ne acı! neyse ki ben çok alışkınım bu duruma. dışardan bakınca 'en şey mmm nası desem siz biraz değişiksiniz' olmak hem kolay diil hem de herkesin harcı diil. ben böyle doğmuşum. next!

hayat boş pompla coş (derya kaş tatilinde bi teyzen duymuş)

bencilliğin kötü bişe olduğunu bize kim öğretti ooolum? bi de onu saklamak için erdemli insan olmak için kendini yok saymak yok mu? hastasıyım 

yazın kadın kışın erkek gibi giyinmemin ve anahtarı sürekli kapının dışında unutmamın bi nedeni olmalı

uyumadan evvel düşündüğüm şey uyandığımda da aklımdaysa uykumda da düşünmeye devam ettim demek mi oluyo bu?

kucaklarındaki poşete sarılı kurana sarılarak kursa giden çocuklar var heryerde 

aklıma gelen herşeyi hemen yapmaya yeltenmesem de biraz üzerine düşünsem 

popo çizgisi giderme jeli reklamında jeli övdükten sonra 'güzel görünmek sizin de hakkınız' diyolar. hakkımız olanı ne zamandan beri para verip alıyoruz ulan?


yeni olana verdiğim tepki: inkar etmek / korkmak

'hala sana hastalar arasında en cool benim, hiç bi zaman öyle pabuçlar giymem ama!'' neyin sidik yarışı acaba? bana dünyalar hasta, pabuçlarından bana ne?


Post a Comment