17 April 2009



Bu zamana kadar farklı olmak, aptal olmak, kadın olmak, şaşkın olmak, vazgeçen olmak, nesli olmak, var olmak, kararsız olmak... (ve daha bir sürü şey elbette) zar zor anlaşılan şeyler olabilir. Ama Nesli olduğum için Nesli'nin olan herkese, olduğum gibiyim. En azından kısa bir süre öncesine kadar öyel olduğum gerçeğiyle yaşadığıma inanıyordum. Ancak çok sevgili biricik sevgilim bu aralar bana 'yapma neslim allah aşkına, nası böyle bişe yapabilirsin... olabilirsin...diyebilirsin...' ile başlayan cümlelerle sıkça şaşırmaya başladı. ‘Başkaları da öyle anlıyormuş beni, garipmişim ama heralde sevgilim ve sevgilim gibi düşünen bütün dünya garip ben normalim bu sefer. Yada onlar normal tepkiler veriyor garip davranan ben oluyorum. Yani günün sonunda sevgilim ve sevgilim gibi düşünen herkes bi yana ben bi yana ‘tek’ olma durumu gerçekleşiyor. Ben miyim garip olan? E evet, hep öyle değil miydi? Ben miyim 'ay çok şeysin'? E o da evet? Hep bişe olmamaya kasan ben diil miyim? Neysem o olmak için, kimsenin 'hal'lerine naçizane eylemlerimle müdahale etmeden geleni olduğu gibi yaşayan! E neden 'Nesli'ye çok şaşırma ve kınama' günleri yaşıyoruz. Anlıyorum. E sevgilim niye benle uğraşıyosun o zaman? Bazen yapmış olduğun eşşekliği anında farkedip, bana boşuna yüklendiğini ve yapmış olduğun 'garipsin nesli' başlıklı konuşmanı, önünden geçmekte olduğumuz bayrak direğinin ne kadar ilginç olduğuyla ilgili sohbete çevirerek lafı kaynattığını de farketmiyorum sanma.

Bence şunla yaşabilir misin kendine bunu sor: Sağ şerit boşken, panikleyip orta şeritte kaldığımız anda, konumuz: sağdan akan trafiğe girememek değil benim panik olmuş olmam olmalı. Çünkü ne hissettiğim ne yaptığımdan her zaman daha öncelikli; ve birbirimizin hayatında var olma nedenlerinden biri de mutlu etmek iyi hissettirmek di mi? Bu hayatta tarif edilen yeri bulamayan tek sakar kişi ben değilim ayrıca sen de değilsin. Sakar olmak, insan için canım sevgilim.

Hepimizin zorlukları var bu hayatta di mi? Bak! her sabah içine uyandığın sabah şarkıları... Ben hep böyleydim değişen ben değil, zaman ve hayatlarımız karşısında neyi nasıl anlıyor olduğumuz. Buna halk arasında olgunlaşma (!) bazen de yaşlanma denebilir ama ben seni böyle de çok seviyorum. Benim de büyüdükçe çok eğlenceli olduğum söylenemez.
Ve soruyorum; bu hayatta neler yaptığımı ve nası yaşadığımı düşününce, etrafındaki kaç kadın görüyosun benim gibi. Verdiğin cevabın muhattaplarından şikayet eder ve sıkılır oldunuz; bilginize sevgilim. (sıkça şikayet etmeye başaldığın ben gibi). Verdiğin cevaba istinaden hissettiklerin ve sonrasında o cevapla ne yapacağın, zaten gerginliğini alıp 'senin olan hayatını' akışına bırakmana vesile olacak.

Herkesin tuttuğu götüne girsin, çabuk çek elini masadan :)))
Post a Comment